Thuis » Mariekes Schrijfsels
Gehaakte inktvis

18 Juni 2018

Ineens was de hype terug: de Rubiks Kubus! Jongste dochter is helemaal verslingerd aan de blokjespuzzel en heeft er inmiddels twee in bezit. Heel grappig, deze zijn kleiner dan de standaard 4x4 kubussen: ze zijn 2x2. Maar om nou te zeggen dat dat het makkelijker maakt...vergis je niet! Om te voorkomen dat ze zoekraken op school of verwisseld raken (die is van mij! nietes! welles! nietes!) heb ik voor elke kubus een hoesje gehaakt. Ze zijn perfect om restjes op te maken en zien er, eerlijk is eerlijk, ook nog eens heel tof uit. Het patroon heb ik inmiddels uitgeschreven met foto's erbij al zal de gemiddelde haakster niet echt een patroon nodig hebben ;-) Maar toch, hij staat erbij! Hij is te vinden op mijn pagina 'Haakpatronen van De Fransze Slag' en ik zou het superleuk vinden om te horen wat je ervan vindt!

Liefs,
Marieke

Reactie plaatsen

Reacties

Ada Harskamp
4 dagen geleden

heel leuk idee en wat een leuke site


14 Juni 2018

Deurstoppers, twee stuks, in blauwtinten. Alstublieft. Zo luidde mijn laatste bestelling voor mijn webshop. Het liet wat langer op zich wachten en ik heb mezelf talloze keren in acht moeten nemen maar gisteren heb ik ze dan eindelijk vol trots kunnen overhandigen. Want wat waren ze goed gelukt! Mijn eigen deurstoppers zaten in mijn ogen te vol met fouten dus kon ik niet met goed fatsoen verkopen. Als ik iets verkoop moet het aan mijn eigen eisen voldoen. Inmiddels doen mijn eigen deurstoppers dat allang niet meer. Ja, ze doen nog steeds waarvoor ze bedoeld zijn: ze weerhouden onze openslaande deuren van dichtklappen. Maar ze zien er inmiddels niet meer uit als deurstoppers maar meer als de Lachende Boeddha 2.0! Al worden we daar natuurlijk dan weer erg vrolijk van ;-) Maar goed! De nieuwe deurstoppers zijn klaar en inmiddels is mijn eigen haakpatroon daar ook op aangepast...zie 'Haakpatronen van De Fransze Slag'. Ze zijn superstevig, lekker zwaar (kilootje of 5 p.st.) en hoog genoeg voor de deuren want ook dat was iets waar ik zelf steeds tegenaan liep: de deuren zwiepten overal overheen. Maar ook dat probleem is dus opgelost en ik vind ze prachtig geworden. En gelukkig was de ontvangster er ook blij mee ;-) Dus bij deze laat ik ze vol trots zien: de deurstoppers 'Kreta-Style'! Dat ze maar op vele mooie zomerdagen de deuren open mogen houden...

Liefs,
Marieke

Reactie plaatsen

Reacties

Mieke van den End
6 dagen geleden

Wat een schitterende deurstoppers en helemaal in de Bunzlau kleuren ! Mag ik daar Als je er aan toe bent nog eens op terug komen?

Astrid
8 dagen geleden

Jaaaa, ze waren voor mij en ze zijn prachtig! Toen ik ze bestelde, had ik nog geen idee dat het je laatste bestelling zou zijn. Je kan met trots afsluiten.


12 Juni 2018

Zoals bekend heb ik twee dochters. Heerlijke meiden van 14,5 en bijna 11 (nog een paar maanden, dan ben ik geen tiener meer maar een elfje mama!). Van huis uit heb ik geleerd om wat kleding betreft niet met de kudde mee te lopen maar je eigen smaak te ontwikkelen en die te laten spreken om zo uit te dragen wie je bent. Het gevolg daarvan is dat ik zwart, grijs en wit zoveel mogelijk probeer te vermijden en dol ben op kleur. Heel veel kleur. Op diezelfde manier probeer ik mijn dochters ook te laten weten dat ze hun eigen gevoel moeten volgen en zich niet met de 'must have'-trend mee moeten laten slepen. Behalve als dat toevallig in hun eigen straatje past natuurlijk. Ik zelf dank bijvoorbeeld de modewereld op mijn blote knietjes voor alle bloemenmotieven die er momenteel te vinden zijn. Maar goed, de kledingvrijheid van de dochters. Daar ging het over. Vanmorgen wilde Douwes Junior de 2e naar school met Sokken in Crocs. Ik weet niet hoe het met jullie zit maar zo ongeveer daar ligt mijn grens. Ik voelde me verplicht om mijn kind tegen zichzelf in bescherming te nemen. Dat maakte ik dan ook duidelijk maar meteen kreeg ik de bal teruggekaatst door Douwes Junior de 1e die het voor het Bijna-Elfje opnam. 'Mam, ik mocht ook altijd alles aantrekken naar school en daar heb je nooit moeilijk over gedaan en dat is ook goed gekomen!' Tja, daar had ze gelijk in. Zij ging met allerlei mogelijke en onmogelijke klerencombinaties de deur uit en mijn enige eisen waren: het moet schoon zijn en fatsoenlijk. Toen haar ponnie begon te groeien draaide ze er met behulp van een elastiekje een prachtige palmboom van die maandenlang bovenop haar koppie prijkte, met enige regelmaat vroegen klasgenootjes zich af waarom zij niet wisten dat ze verkleed naar school mochten en ik heb nooit iemand met meer flair sokken in slippers (!) zien dragen. En met Douwes Junior de 1e is het prima in orde gekomen. Ze draagt kleding waar ik me in kan vinden en waarin ik haar met goed fatsoen gerust de deur uit durf te laten gaan. Ik kom in de Mediatheek op school regelmatig dames tegen waarvan ik denk: 'Eh...zomaar voor de grap: weet je moeder dat je bijna niks aan hebt?' Maar goed, terug naar het Bijna-Elfje. Sokken in Crocs. Het onderwerp van gesprek kijkt mij vrolijk aan. Zelfverzekerd en vooral niet geïnteresseerd in wat anderen van haar schoeisel zouden vinden. Zij vindt het lekker zitten (en stiekem weten we allemaal gerust wel dat sokken in crocs inderdaad lekker zitten!) en is niet van plan om ze uit te doen. Nee, ik hoef haar niet tegen zichzelf in bescherming te nemen. Hoogstens een schietgebedje prevelen voor degene die het waagt om iets van haar schoeisel te zeggen. Natuurlijk heeft haar grote zus gelijk: 'Gewoon laten gaan mam, het komt vanzelf goed!' Ja, het komt vanzelf goed.

Liefs,
Marieke

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

8 Juni 2018

Naast haken en lezen ben ik ook dol op ons tuintje. Niet piepklein maar ook zeker geen grote lap grond. Precies goed eigenlijk. Heb ik groene vingers? Ik durf het niet echt van mezelf te zeggen. Ik ben meer een 'Moeder Natuur heel erg haar gang laten gaan'-type. We plukken wel zoveel mogelijk onkruid eruit (waar manlief iets secuurder in is dan ik), knippen uitgebloeide bloemen eruit en proberen te voorkomen dat planten elkaar overwoekeren. O ja, we proberen ook zaadjes van bloemen op te vangen zodat we meer van elk krijgen. Met de witte Akelei is dat dit jaar iets té goed gegaan waardoor we een zee van witte bloemen hadden een paar weken geleden. En eerlijk is eerlijk: het was niet helemaal de bedoeling maar wel een prachtig gezicht. Ook ben ik dol op rozen en een paar jaar geleden heb ik, voor het eerst, via een postorderbedrijf een klimroos laten komen. Het zou een bijzondere lila-kleurige bloem moeten zijn. Ik was helemaal in de gloria want een lila roos...wie heeft die nou in de tuin staan? Niet veel mensen. En uiteindelijk ikzelf ook niet want blijkbaar lopen de meningen over de kleur lila nogal uiteen. Hoe dan ook...ik heb prachtige zalmkleurige bloemen! Nu is het meestal zo dat waar rozen zijn zijn ook bladluizen. Bah. En hoezeer ik ook van de natuur houd, dood moeten ze. Voorheen spoot ik ze helemaal plat maar nu kwam ik laatst iemand tegen in de bouwmarkt die mij wees op de site 'Oma weet raad.' Vooruit, laten we dat maar eens proberen. En ik lag helemaal in een deuk toen ik een paar gekneusde teentjes knoflook onderaan bij de stam in de grond stopte. Maar het hielp! Binnen een dag waren de luizen hardstikke dood! Op een milieuvriendelijke manier. Nu is het wel zo dat je regelmatig een nieuwe teen in de grond moet stoppen want de werking is niet heel langdurig. Maar dat geeft niet. Als ik kan voorkomen dat ik giftige troep moet spuiten offer ik graag een bol knoflook op. Of twee. En nee, na de eerste snuffeltest bleken de rozen nog steeds naar rozen te ruiken en niet naar knoflook, haha! Gisteravond was het al donker en de bloemen stonden er prachtig bij. Ik heb een paar foto's gemaakt met de flits en wat kwamen de kleuren mooi tot hun recht! Daar wil ik jullie natuurlijk wel van mee laten genieten. Dus ziehier: mijn Lilakleurige Knoflookrozen by Night!

En nu maar hopen dat ze nog een tijdje zo mooi blijven en de weg langs de schutting weten te vinden. Die wordt verstopt door een bruidssluier en ik weet het: weinig mensen zijn fan van bruidssluier maar ik vind het een prachtuitkomst voor het creëren van een groene natuurlijke tuinafscheiding met prachtige witte bloemen. Heb ik hem zelf in de grond gezet? Nee. Onze vorige buren hebben hem ooit geplant maar, gek genoeg, is hij daar nooit aangeslagen. Het is met deze klimplant niet anders dan met andere woekerklimplanten: bijhouden en kortwieken. Dan is het prima te doen. Dat gezegd hebbende: als je me zoekt...ik ben in de tuin :-) Alvast een prachtig weekend toegewenst!

Liefs,
Marieke

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

6 Juni 2018

Een van de dingen die je nodig hebt als je dingen radicaal of iets minder radicaal verandert is feedback. Veel mensen vinden het eng om te zeggen dat ze iets niet mooi of niet handig vinden. Zo jammer en wat een gemiste kansen. Niet alleen voor jou maar zeker ook voor degene voor wie het bedoeld is. Gelukkig heb ik mensen in mijn omgeving die gelukkig weten dat ik feedback en tips juist wel kan waarderen en het dus ook melden. Grote dank daarvoor! Want anders had ik niet geweten dat bijvoorbeeld mijn eerst gekozen lettertype voor schele ogen zorgde en dat de geheel transparante achtergrond wel mooi is maar niet bijdraagt aan ontspannen lezen. En laat ik nou juist dat willen bereiken met mijn blog. Dus ik ben superblij met alle reacties, positief en negatief. Blijf ze vooral geven en dan blijf ik kijken of ik er wat aan kan veranderen.

Liefs,
Marieke

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.